مهمانان اندکاندک از راه میرسند. هنوز سر شب است و نوای دلنشین زیارت عاشورا از همان سر کوچه تو را تا دم در مدرسه هدایت میکند. جایی که امشب به میزبانی دختران دبستان 5و17 امام رضا(علیه السّلام) مراسمی به برکت اهل بیت(علیهم السلام) برپا شده.
◾️ این یکی، دو شب مانده به اربعین، همه دلها، به خصوص آنهایی که از قافله اربعینیان جامانده اند، هوایی بین الحرمین و حرم حضرات سیدالشهدا(علیه السّلام) و آقا علمدار کربلا هستند و به دنبال مجلس روضه اباعبدالله(علیه السّلام).
◻️سوگواره «چله سرخ» بهانه خوبی برای گره زدن بند دلت به روزهای داغدار کربلا است. مهمانان مراسم، بیشتر از خانواده دانش آموزان و کارکنان واحد ۵و۱۷ هستند و مهمانان ویژه هم جمعی از شهدای مدافع حرم از توسلی و هریری گرفته تا شهید جهانی و اسدی. مثل همیشه زیر سایه سردار دلها، حاج قاسم سلیمانی به خط شده اند. اما میزبانان این شب، فقط بربچههای کلاس اول تا ششمی مدرسه هستند. هر کس عهدهدار کاری شده؛ جلوی ورودی مدرسه، دخترکی چادری با یک سینی پر از لیوان آب و یک تعارف زیبا، غافلگیرت میکند: بنوش، به یاد لبهای تشنه حسین(علیه السلام)!
◾️چند قدم جلوتر، چای عربی و ایرانی کنار هم تعارف میشود، همراه چند خرما که طعم گس چای عربی را از ذائقهات بزداید. در پیشانی مراسم هم پوستری تمام قد، فضای حرم آقا حسین بن علی(علیه السّلام) را برایت تداعی میکند. همه نشانهها، دلت را راهی طریق الحسین(علیه السّلام) میکند.
بالاخره مجلس با قرائت قرآن کریم و صلوات خاصه حضرت رضا(علیه السّلام) شروع می شود و با همخوانی زیبای «من ایرانم و تو عراقی» توسط گروه دخترانه "هنرمندان" کم کم گرم میشود.
◻️در بخشی از مراسم نیز حجت الاسلام سیدامیر سلمان زاده چند دقیقهای خطاب به بزرگترهای مراسم روی منبر رفت. او چهار علامت اهالی بهشت را معرفی کرد: چهره گشوده و متبسم، زبان لیّن و لطیف، اهل جود و کرم و قلبی مهربان دارند.
◾️پایان بخش متبرک این چله شبانه، دقایقی روضهخوانی و مدح مصائب اهل بیت(علیهم السلام) بود:
سرم خاک کف پای حسین(ع) است
دلم مجنون صحرای حسین(ع) است